The Folded Mind Atlasa git →
Geri

Beyin Sapı · Orta beyin · derin yapı

Mezensefalon (Orta Beyin)

Mesencephalon

Dopaminin kaynağı: hareket (substantia nigra) ve ödül–motivasyon (VTA); savunma, ağrı ve göz refleksleri.

Anatomi

  • Pons ile diensefalon arasında; ortasından serebral akuadukt (Sylvius) geçer.
  • Tektum: superior kollikulus (görsel oryantasyon, sakkad), inferior kollikulus (işitsel).
  • Tegmentum: substantia nigra pars kompakta (nigrostriatal dopamin), ventral tegmental alan (VTA — mezolimbik/mezokortikal dopamin), kırmızı çekirdek, periakuaduktal gri (PAG), III ve IV kranial sinir çekirdekleri.
  • Serebral pedinküller (krus serebri): kortikospinal ve kortikopontin lifler. Kanlanma: PCA, superior serebellar arter.

İşlevler

  • Dopaminerjik sistemler: hareket (SNc) ve ödül–motivasyon–öğrenme (VTA → NAcc, PFC).
  • Refleks bakış ve baş oryantasyonu (superior kollikulus), işitsel oryantasyon.
  • PAG: savunma davranışları (donma/kaçma), endojen opioid ağrı kontrolü, vokalizasyon.
  • Göz hareketleri (III, IV), pupilla refleksi (Edinger-Westphal), uyanıklık (retiküler formasyon).

Bağlantılar ve kimya

  • Nigrostriatal yol (SNc → dorsal striatum)
  • Mezolimbik yol (VTA → NAcc, amigdala, hipokampus)
  • Mezokortikal yol (VTA → PFC)
  • PAG ↔ amigdala, hipotalamus
  • Superior kollikulus ↔ FEF, pulvinar

Gelişim

Çocukluk ve ergenlik boyunca gelişimsel seyir.

  • Mezokortikal dopamin projeksiyonları ergenlikte yeniden düzenlenir; striatal dopamin reseptörleri ergenlikte zirve yapar (hayvan çalışmaları) — ödül duyarlılığı.
  • Yenidoğanın yüzlere yönelimi kısmen subkortikal (superior kollikulus–pulvinar) yolla açıklanır (Johnson).

Klinik

  • DEHB: dopamin hipotezi; metilfenidat ve amfetaminler dopamin taşıyıcısı (DAT) üzerinden etki eder.
  • Şizofreni: mezolimbik hiperdopaminerji (pozitif belirtiler), mezokortikal hipodopaminerji (negatif/bilişsel belirtiler).
  • Madde kullanımı: VTA dopamin nöronlarında plastisite.
  • Tourette: dopamin aşırı duyarlılığı; D2 antagonist ve kısmi agonist tedaviler.
  • Pineal bölge tümörleri (ergenler): dorsal orta beyin basısı — Parinaud sendromu, akuadukt stenozu ve hidrosefali.

Tedavi

İlaç, psikoterapi ve nöromodülasyon açısından bu bölge. Harf rozetleri kanıt düzeyidir.

  • Dopamin sistemini hedefleyen tedaviler (stimülanlar, antipsikotikler, D2 dışı yeni antipsikotik ksanomelin-trospiyum) VTA ve SN kartlarında. A
  • Pineal bölge tümörlerinde akuadukt stenozuna bağlı hidrosefali: endoskopik üçüncü ventrikülostomi ya da şant; tümöre özgü cerrahi, kemoterapi, radyoterapi. A
  • Diffüz orta hat gliomu (H3 K27M) orta beyin ve talamusta da yerleşebilir; tedavi pons kartında.

Değerlendirme

Bu bölgenin işlevini yoklayan nöropsikolojik görevler ve ölçümler.

  • Pupil ışık ve yakın refleksi, göz hareketleri muayenesi
  • PET dopamin görüntüleme (araştırma)
  • Ödül tahmin hatası paradigmaları

Lezyon ve hasar

Hasar veya işlev bozukluğunda beklenen klinik bulgular.

  • Parinaud sendromu: yukarı bakış felci, ışık–yakın dissosiyasyonu.
  • Weber sendromu: ipsilateral III. sinir felci + kontralateral hemiparezi.
  • Pedunküler halüsinozis; akuadukt stenozu → obstrüktif hidrosefali.

Modelde

Bu yapının 3B modeldeki tanımı ve veri kaynağı.

CerebrA beyin sapı etiketinin üst kısmı (z ≥ −21 mm).

Kaynaklar

Karttaki atıfların künyeleri; bağlantılar yayına (DOI) ya da PubMed aramasına gider.

  1. Howes OD ve ark. The nature of dopamine dysfunction in schizophrenia and what this means for treatment. Arch Gen Psychiatry 2012;69(8):776–786. DOI: 10.1001/archgenpsychiatry.2012.169
  2. Johnson MH. Subcortical face processing. Nat Rev Neurosci 2005;6(10):766–774. DOI: 10.1038/nrn1766
  3. Schultz W, Dayan P, Montague PR. A neural substrate of prediction and reward. Science 1997;275(5306):1593–1599. DOI: 10.1126/science.275.5306.1593
  4. Teicher MH, Andersen SL, Hostetter JC. Evidence for dopamine receptor pruning between adolescence and adulthood in striatum but not nucleus accumbens. Brain Res Dev Brain Res 1995;89(2):167–172. DOI: 10.1016/0165-3806(95)00109-q
  5. Volkow ND ve ark. Evaluating dopamine reward pathway in ADHD: clinical implications. JAMA 2009;302(10):1084–1091. DOI: 10.1001/jama.2009.1308

Kanıt düzeyi: A büyük konsorsiyum, meta-analiz ya da düzenleyici karar · B tekrarlanmış çalışmalar ya da klasik vaka · C tek ya da öncü çalışma, deneysel uygulama

Bu sayfa eğitim amaçlıdır; tanı ya da tedavi kararlarında tek başına kullanılmamalıdır.

Son gözden geçirme (yazar): 12 Ekim 2026

3B model: MNI ICBM152 ortalama beyninden ve CerebrA, HCP-MMP1.0, CIT168, Harvard AAN, SUIT ile Najdenovska talamus atlaslarından üretilmiştir. Lisans ayrıntıları atlasta.